Appelscha 2015


Op 1 december 2014 hebben mijn man Gerard en ik (Brigitte) het prachtige vrijstaande huis gekocht net buiten Appelscha. Het is een huis uit 1936 op een perceel van 3620 m2 grond. Toen we het kochten was er een heel bos zoals je wel kunt zien op de foto's.

 

Hier onder ga ik laten zien hoe en wat we allemaal hebben gedaan.

 

 

 

 

Op 28 februari 2015 was het dan eindelijk zover, na eerst het huis aangepakt te hebben konden we beginnen met het erf. Eerst moesten er bomen gerooid worden, alles stond door elkaar en stonden veel giftige bomen voor de paarden. Ook waren de meeste bomen van slechte kwaliteit helaas, maar ik heb er een paar uit kunnen zoeken die konden blijven staan.


 

 

 

 

 

18 februari en 3 maart ben ik bezig geweest het kleine weilandje in orde te maken waar de paarden eerst even in komen te staan. Gerard hielp ondertussen de fruitbomen te verwijderen en wat andere bomen. Zodat ik de omheining op kon zetten.


 

 

 

 

 

Op 5 maart konden we dan eindelijk de paarden ophalen, samen met mijn vriendin Pamela hebben we Slæpingi en Bára rijdend opgehaald. Het was een rit van ongeveer 1,5 uur, waarbij we zoekend naar paden onze weg aflegden..


 

 

 

 

 

 

Op 7 maart gingen we weer zagen en ging ik de takken naar de paasbult in Fochteloo brengen. Beetje bij beetje kwam er ruimte..


 

 

 

 

9 maart, wat een heerlijke avond. Na vier maanden last te hebben gehad van de coniferen (Ik ben allergisch en ze staan naast het slaapkamerraam) worden ze weg gezaagd. Meteen taart gegeten om het te vieren!! Ook konden we tenminste weer fatsoenlijk de oprit op en af en kon je vanuit huis ineens ook wat zien, heerlijk.


 

 

 

 

Op 14 maart werden de dennenbomen achterhuis ook gekapt (Ook allergisch voor), de esdoorns die aan de oprit stonden en ander opschot. Esdoorns zijn erg giftig voor paarden. Nu kwam de sloot ook weer tevoorschijn, deze was al 7/8 jaar niet uitgehaald en konden we dit najaar ook gaan doen. Wat dan weer fijn is voor de waterafvoer.


 

 

 

 

 

21 maart gingen we de laatste stukken zagen en afvoeren en konden we de volgende keer beginnen met alles weer op te bouwen. Wat werd het mooi en wat hebben we een prachtige plek gekocht, wat een ruimte, hier kan ik wel een paarden paradise maken..


 

 

 

Op 28 maart konden we grond (geen zand) aanvoeren om alles op te hogen, het huis staat namelijk op een 'berg' en alles wat er omheen ligt is zo laag dat we het allemaal iets gelijker af willen laten lopen.Ook de zitkuil word verwijdert, daar komt later ons mooie nieuwe terras. Maar voor we de grond aan gaan brengen word het gras eerst kapot gefreesd, zodat er geen storende laag in de grond komt die de water afvoer kan verstoren. En dat grond aanbrengen gaat natuurlijk niet altijd goed, er zakt wel eens een kieper weg zo ineens in een zacht plek!


 

 

 

Op 4 april gingen Gerard en Jan (mijn schoonvader) de sloten om huis uithalen, want binnenkort gaan we hagen aanplanten en dan zouden we er niet zo goed meer bij kunnen komen. Wat kwam er een prut uit de sloot, we konden het eigenlijk niet in een keer mooi schoon krijgen.

 

Op 7 april hebben we een stuk laurierhaag eruit gehaald omdat daar over een paar dagen de bladhoudende beukenhaag gaan plaatsen.


 

 

 

 

 

 

 

11/12 april gingen we de hagen plaatsen en het pad langs het huis er opnieuw in straten en breder maken. 


 

 

 

 

 

Op 21 april hebben we de boven laag van de grond nog een keer los gefreesd en vervolgens ingezaaid.

(Rot klus dat inzaaien)

 

Op 4 mei zag je al een groene waas over het gazon.


 

 

 

 

21 mei alle boomstammen die we hadden door het omzagen van de bomen hebben we op een bult gereden, viel best tegen om dat te doen met de shovel, ze gingen steeds scheef. Niet mijn ding om te doen. Maar goed, toen begon het grond/zand aan voeren, we maken hier een doorlatende tussen laag van, de teelaarde word van het perceel afgehaald en weer over de tussen laag gemaakt. 

 


 

 

 

 

 

De paddock ging op 1 juni over de kop, eerst gefreesd, toen uitgegraven en vervolgens opgevuld met de tussen laag zand/grond en weer netjes de teel aarde erover heen..


Onder tussen moet ik jullie iets opbiechten, in de afgelopen dagen nouja maand denk ik heb ik twee paarden erbij gekocht. IJslanders natuurlijk, Bjór en Perla en die komen binnenkort. Vandaar dat we zo snel mogelijk de paddock klaar gaan maken. Want Bjór en Perla zijn nog helemaal wild en kennen nog niets..

 

19 juni kwam de vrachtwagen om de omheining te leveren, super blij. Wat was het toch mooi! We gingen naar het avond eten meteen aan de slag en Gerard de volgende ochtend ook nog. Die dag had ik iets anders te doen ;)


 

 

 

 

 

Alles was optijd af voor de twee nieuwe IJslanders kwamen, pff.. Hard gewerkt! Op 20 juni was het zover na twee keer heen en weer gereden te hebben, nee we kregen ze helaas niet in een keer op de trailer, waren ze er dan eindelijk. Het stuk van de trailer naar de wei was ook nog wel een dingetje, aangezien ze niet wisten hoe je aan een halster mee liep.. 


 

 

 

 

 

Op 25 juni kwam een kameraard van Gerard het weilandje achter de paddock in zaaien, dat was zo gebeurd! Alleen de randjes en stukken om de bomen moesten even met de hand gedaan worden..


 

 

 

 

 

In de dagen na het inzaaien kwam er natuurlijk droogte, altijd zo als wij wat inzaaien. Dus om de dag het land water geven..


 

 

 

 

 

Door het te beregenen en de warmte kwam het gras al snel op, deze foto is gemaakt op 14 juli. Ik had toen al twee keer gemaaid en ging hier koemest korrels aanbrengen, aangezien het hier nogal een schrale grond is..


 

 

 

 

 

 

 

 

In de tijd daarna gebeurde er niet zoveel, wij hadden het druk met werken. Ik was in mijn vrije tijd veel aan het trainen met de nieuwe paarden, zoals halstermak maken.. Op deze foto van 9 augustus zie je dat het gras al mooi dicht aan het gaan is..


Toen kwam de herfst, een periode van regen, regen en nog eens regen.. Het enigste wat er nog van de mooie paddock over was, was bagger. Huilen kon ik er wel om, het was zo glad.. Tot op een avond, 4 september om precies te zijn ik het helemaal zat was. Dit kon zo toch niet! Ik zei tegen Gerard, we hebben nog best veel bouw materiaal van het huis over in de schuur en ik zou heel graag een schuilstal willen voor de paarden. Ik ben druk wat gaan tekenen en een uur later stond ik de eerste palen in de schuur al te verven. Ik moest zelf alles regelen van Gerard. Dus allemaal vrienden en mijn schoonvader opgebeld. Super! De volgende ochtend kwamen ze helpen. En binnen notime begon het op een stal te lijken. 

 

De volgende dag kwam mijn vader te helpen met het dak dicht te maken, we hadden op dat moment niet genoeg dakplaten, maar wat we wel hadden maakten we op het dak. Wat was ik blij!


 

 

 

 

 

12/13 september gingen we weer verder. De laatste dakplaten erop. De wanden erin maken, verven, isoleren en de kraal schroten eraan gemaakt. En meteen in de verf zetten (ook een rotwerk). Tot slot kwam er in en voor de stal eerst wat woudzand, zodat ze niet meer in de blubber hoefden te liggen.. 


 

 

 

In de weken erna probeerde ik zoveel mogelijk in mijn vrije tijd de schuilstal af te maken, de kraal schroten, het verven en de andere dingen eromheen. Ook druk in de tuin voor de paddock bezig, zodat het vanaf de weg er ook een beetje fatsoenlijk uitziet.. En de paarden mochten af en toe eens een poosje op het weilandje achter de paddock.. 

 

De paarden stonden dit jaar overdag normaal gesproken bij de buurvrouw in het weiland..


 

 

 

 

6 oktober

Omdat ik niet wou dat de paarden van het zand aten had ik eerst specietonnen en later hooi netten. Die hooi netten waren niet bij alle paarden een succes, Slæpingi durfde er niet uit te eten en maakten 's nachts nogal een lawaai als wij wouden slapen..


 

 

 

 

In de periode van 24 oktober had ik gratis klinkers op de kop getikt, alleen het transport moest geregeld worden. Ook was ik (nog steeds) met het schilderen van de kraal schroten bezig. De paarden mochten niet meer naar het land van mijn buurvrouw, het weiland ging in de winter rust dus deed ik ze soms even achter op het weilandje..


 

 

 

 

Op 26 oktober kwam Gerard met een goed idee, zullen we verder met de omheining? Ik sprong een gat in de lucht en verzetten mijn afspraken van die dag. We wisten inmiddels hoe het moest en konden lekker opschieten samen. Begin november konden de paarden in een opzich vrij nette weide weer lekker grazen.


 

 

 

 

 

14 november heb ik Bjór en Perla naar Marieke Weber gebracht in te rijden. En waren Slæpingi en Bára met zijn tweeën thuis. Die hooi netten was gewoon geen succes en ik vond in de buurt op internet van die pelletboxen. Die ik in de schuilstal kon zetten om het hooi in te doen.


 

 

 

Op 23 november kwam er twee logeer paarden, Kóngur en Ronja. IJslander en shetlander, ze zijn van een vriendin van mij dit ging verhuizen. En moest daar toen alles nog klaar maken voor haar paarden en ik had nu wel plek omdat Bjór en Perla er toch niet waren!

 

Eind november gingen we het zand voor de paddock uitbreiden, het was zo vreselijk nat en de paarden kwamen niet meer in op de zwarte blubberige grond. Dus bewogen bijna niet meer en als ze dat wel deden mengden ze grondsoorten met elkaar.


Op 19 november hebben we de sloten nog een keertje uitgehaald, zodat het water weer weg kon komen. Want tja, het regende alleen nog maar zowat. 

 

Ik reed inmiddels ook al op Bjór en Perla bij Marieke, als waren ze nog erg puppie achtig..

 

Gerard wou niets meer voor en met de paarden doen tot het nieuwe jaar, hahaha.. Oke zei ik, wil je weten hoe het verder gaat kijk dan bij Appelscha 2016..